Aradan çok uzun zaman geçti. Çok yazmak istedim ama Tuna Deniz dünyaya geldikten sonra bir çok sıkıntımız oldu. Bir şekilde hepsinin çözümü vardı tabi ama tekrarlayan ve uzun süren sıkıntılar olunca yazmak bir kenara yemeyi bile unuttum diyebilirim.
19 Kasım da kucağımıza aldık bebeğimizi. Dört buçuk ayımızı öyle ya da böyle geçirdik. Şimdi görseniz topaç gibi oldu maşallah :D Geçen bu süre zarfında nelerin bana "ceee!" yaptığını, nelerin "bye bye" diyerek uçup gittiğini anlatacağım teker teker...
Öcelikle, kendinize bir kadın doğum uzmanı seçtiniz mi bilmiyorum ama, bir kaç ufak noktaya değinmek istiyorum. Ben her durumda kendi doktorumu kendim, araştırarak bulan biriyim. Kadın doğum uzmanını da daha hamile kalmadan önce rutin kontroller için de gidebileceğim birini bulmayı arzu ederek internet üzerinden sayfalar dolusu eleştiri ve öneriler okuyarak bulmuştum. Aklıma takılan her soruyu rahatça sorabileceğim (Sorduğum sorular yüzünden doktorun bana aptalmışım gibi bakmasını istemiyordum), çok ilaç kullanma taraftarı olmayan, işime ya da evime yakın olan, ... gibi bir takım kıstaslarım vardı. Hepsi bulduğum doktorda mevcuttu. Çok da memnun kalarak gittim. Her kadın gibi ben de hamilelik sırasında bir çok endişe barındırıyordum. İşte tüm endişelerimden sıyrılmamda ve çok rahat bir gebelik dönemi geçirmemde inanın çok faydası oldu doktorumun. Her aklıma gelen soruyu sordum, her seferinde de sabırla cevabımı aldım. İkna oldum en önemlisi... Fakat bir şeyi gözden kaçırmışım; benim memnun kaldığım bu doktordan çok fazla kadın memnun kalıyordu doğal olarak. O kadar hastası olmasına rağmen muayene için hiç sıra beklemedim, akla ilk gelen bu oluyor değil mi? :D Doğumu normal yollarla yapmayı çok istiyordum ama doktorum bebeğimizin biraz iri olduğunu, o sebeple sezeryan olmamın daha iyi olacağını anlattı bana. İkna olduk evet... Çünkü kim olsa ikna olurdu! Doktorun sezeryanla doğum yapma konusunda bizi ikna çabalarının sebebi aslında tamamen takibini yaptığı bir çok gebe kadın olmasındandı. Düşünsenize, sadece Cumartesi günü öğleden sonra kırk tane hasta bakan bir uzman kendisi... Bu hastaların hadi yüzde ellisi hamile olsa... Ve bunların yüzde ellisinin de normal doğum yapmak istediğini düşünürsek! Adamın bunlara yetişmesi zor değil, imkansız oluyor tabi...
Spinal denen bir yöntem kullanıldı benim doğumumda. Çok rahat bir ameliyat geçirdim. Bu yöntemde lokal yapılıyor. Belinize vurulan bir iğne ile uyuşturuluyorsunuz. Tüm ekip o kadar profesyonel ki. Ben etrafa bakınmaktan, her gördüğüm aletin ne işe yaradığını sormaktan heyecanı bile yaşayamadım. Sonra önüme perdeyi çektiler, doktor geliyor dediler. Sonra doktor bana "Merhaba Derya." dedi, ondan sonra da "Aaa, bu bebek sarışın bayağı!" dedi. Arada ne kadar zaman çekti bilmiyorum? Sanki üzerinde oynanan sen değilmişsin gibi kalkıp bakmak istiyorsun ama nafile tabi :D Heyecanla bakmak istedim. Doktorum da yeterince esprili biri olduğundan örtünün arkasından kafasını çıkararak "Ceee" diye şaka yaptı. Bebeğimi doğar doğmaz gördüm :D Tarifi zor bir an inanın... Herkesin o anı yaşamasını gönülden isterim. Yumuk yumuk suratı, titreyen elleri, çiyaklaması... İşte ondan sonra heyecan başladı. Çok rahat bir ameliyattı benim için. Sonrasında çok baş ağrısı çekenler oluyormuş. Ben de çektim ama katlanılabilecek kadardı. Bol bol nescafe içip kafein almamı önermişlerdi sadece önlem olarak.
Her ne olursa olsun, doktorumu yine seviyorum, ona yine güveniyorum. İşte bunları söyleyebildiğimiz zaman o doktor aradığımız kişi oluyor...
Doğum hikayemi anlattığım bu yazıya şimdilik son veriyorum. Bir sonraki yazımda ise çoğu bebeğin doğumdan sonra geçirdiği sarılık ve anne olarak bizlerin neler yapması gerektiği üzerine yazacağım.
